Περιοδικό Πολιτικής και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική

» Διεθνή Θέματα
» Πολιτική-οικονομία
» Εθνικό-Mεταναστευτικό
» Τρομοκρατία
» Ορθοδοξία και κοινωνία
» ΜΜΕ
» Ιστορία
» Φιλοσοφία
» Παιδεία
» Τέχνες και γράμματα
» Ιδεολογικά ζητήματα


Τελευταίες Δημοσιεύσεις

Συνθήκη ACTA: Για τη φίμωση του Διαδικτύου
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Άρχισαν οι «αντιμνημονιακές» ...καταιγίδες!
Πολιτική - Oικονομία

"COSTA CONCORDIA" : Χάρτινος πύργος...
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Τα «βαποράκια των «ειδικών αποστολών» («αποκαλύψεων»)
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Περίεργες επισκοπικές "διακινήσεις"...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Ψυχώσεις υποκρισίας και βρυχηθμοί ξετσιπωσιάς
Πολιτική - Oικονομία

«Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε»: 40η χιλιάδα!!!
Ειδήσεις

Καζάκης: Έλληνας είναι όποιος επενδύει στην Ελλάδα!
Πολιτική - Oικονομία

Η Ορθοδοξία και τα ... «αμαρτήματα» της «αριστεράς»...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Ο σπαραγμός του Μητροπάνου
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Θόδωρος Αγγελόπουλος: Ένα ακόμα "τροχαίο";
Ειδήσεις

Το φρενοκομείο
Πολιτική - Oικονομία

Πετάξτε τα βιβλία και διδάξτε.... πατριδογνωσία
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Από την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» στην «ελεγχόμενη κάθαρση»
Πολιτική - Oικονομία

Νομιμοποίηση ναρκωτικών: ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ...
Πολιτική - Oικονομία

Το σήριαλ της εξάρθρωσης του κυκλώματος των τοκογλύφων!
Πολιτική - Oικονομία

Ιγνάτιος: Ο Ηρώδης ταράσσεται
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Τα επιδοτούμενα εθνομηδενιστικά «τάγματα»
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Ο σύζυγος το μαθαίνει τελευταίος
Πολιτική - Oικονομία

Ανθή Ζαχαράτου- Το αηδόνι που σίγησε το 2011
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Από τη «γενιά των 700 ευρώ» στη «γενιά των 200 ευρώ»...
Πολιτική - Oικονομία

Η ΧΥΤΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΒΡΑΖΕΙ. ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ;
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Κατασκευάζουν τα νέα εκτρώματα ανδρεικέλων
Πολιτική - Oικονομία

Ο Μεσσηνίας υπέρ του Πατριάρχη στο θέμα του Εφραίμ...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Σχεδιάζουν το επόμενο «συναινετικό» πραξικόπημα...
Πολιτική - Oικονομία

«Κλέφτες του μυαλού» με ναρκω-καταστολή
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

ΣΥΝΟΔΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ή ΚΟΣΜΙΚΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Υποχρέωση κάθε Έλληνα δασκάλου να υπερασπίζεται το Σύνταγμα
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Και όμως: «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε»...
Πολιτική - Oικονομία

Στο χορό και οι «πυροβολαρχίες» της ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ...
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Οι «παπαδήμιοι» των τοκογλύφων: Το να ζεις είναι πολυτέλεια
Πολιτική - Oικονομία

Το θέατρο της καθεστωτικής ψυχωτικής βαρβαρότητας...
Πολιτική - Oικονομία

Άνθιμος: Μια άλλη μάσκα «υπερπατριώτη» ...λαγού!!!
Πολιτική - Oικονομία

Η πραξικοπηματική αυθάδεια του κ. Παπούλια...
Πολιτική - Oικονομία

Κόλαση: Ο κύκλος της δεκαετίας του Ευρώ
Πολιτική - Oικονομία

Προφυλάκιση Εφραίμ: Η αιχμή της σύγκρουσης Αμερικής-Ρωσίας
Πολιτική - Oικονομία

2012: Ας «λάμψουμε σαν μαχαίρι»...
Πολιτική - Oικονομία

Τα ανδρείκελα των τοκογλύφων σε παράνοια κτηνωδίας
Πολιτική - Oικονομία

απάντων τιμιώτερον η πατρίς!
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Μέγας Βασίλειος: κείμενο «εις αντιπελάργωσιν»
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Ο «Λόγος» και το «Δίκαιο» της μοχθηρής παρασιτίας...
Πολιτική - Oικονομία

Καρατζαφέρης: O οικότροφος σχολιαστής του Mega!
Πολιτική - Oικονομία

Τι συμβαίνει στη Συρία;
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Μ.Γιλμάζ: "Κάψαμε τα δάση της Ελλάδας για ... αντίποινα
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Χριστούγεννα: Αναγέννηση και Αντίσταση
Πολιτική - Oικονομία

Προφυλακιστέος ο γέροντας Εφραίμ: Ο ζόφος των «εκτελέσεων»!!
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Ο Λόγος σαρξ εγένετο
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Άντον Τσέχωφ: Νύχτα Χριστουγέννων
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

ΠΡΟΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ* ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ...
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Οι «λαγοί»-δρομείς του παπαδήμιου πραξικοπήματος
Πολιτική - Oικονομία

[Μύθος ή θρύλος το Κρυφό σχολειό;]

Γράφει: Ο Φ. Ι. Κακριδής
Ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Το ΒΗΜΑ, 22/02/1998

 

Εχοντας ζήσει πολλά χρόνια στην Ηπειρο δυσκολευόμουν πάντα να πιστέψω αυτό που τον τελευταίο καιρό με έμφαση υποστηρίζουν οι Ιστορικοί: ότι το «Κρυφό σχολειό» είναι καθαρός μύθος, με τη σημερινή έννοια της λέξης. Προτιμούσα να το θεωρώ θρύλο, πιστεύοντας ότι πρέπει να κρύβεται κάποια αλήθεια πίσω από τις λαϊκές διηγήσεις που ακούει κανείς συχνά από τους Καλογέρους ή την Εκκλησάρισσα, όταν επισκεφτεί, παράδειγμα, τη Μονή των Φιλανθρωπινών στο Νησί, της λίμνης των Ιωαννίνων κι άλλους πολλούς παρόμοιους τόπους ­ μια αλήθεια που βέβαια δεν τη φανταζόμουν να ταυτίζεται με το Φεγγαράκι μου λαμπρό, ούτε με Το κρυφό σχολειό του Ν. Γύζη (1886) και το ομώνυμο ποίημα του Ι. Πολέμη (1900). Οτι δεν υπάρχουν ρητές μαρτυρίες, σύγχρονες με τη λειτουργία του Κρυφού σχολειού, το θεωρούσα πολύ φυσικό: ποιος και γιατί θα κατάγραφε στα χρόνια της δουλείας μια πατριωτική πράξη, που γινόταν άτυπα κι εθελοντικά πίσω από την πλάτη της τουρκικής εξουσίας;

Τελευταία, η αντίθετη άποψη υποστηρίχτηκε με πολλή γνώση και πειστικότητα από τον Αλκη Αγγέλου, στο βιβλίο του Το κρυφό σχολειό: Χρονικό ενός μύθου, Αθήνα (Εστία) 1997· τα επιχειρήματά του με είχαν σχεδόν πείσει, και ήμουν έτοιμος να δεχτώ ότι ο «μύθος» δημιουργήθηκε και διαδόθηκε ακριβώς όπως το περιγράφει, όταν η τύχη το 'φερε να διαβάσω ένα παλιό γαλλικό βιβλίο του R. Puaux, με τον τίτλο «Δυστυχισμένη Ηπειρος»1.

Ο συγγραφέας ήταν το 1913 ανταποκριτής της παρισινής εφημερίδας Καιροί, και το 1914 δημοσίεψε τις ανταποκρίσεις του από την απελευθερωμένη Ηπειρο. Στις 11 του Μάη επισκέφτεται το Αργυρόκαστρο, και στις 13 καταγράφει τα βιώματα και τις εντυπώσεις του. Μεταφράζουμε:

... Λίγο αργότερα, την ώρα που έγραφα, ο Μ. Ζωτίδης, που με φιλοξενούσε ­ ένα αξιαγάπητο ηλικιωμένο γεροντοπαλίκαρο, που είχε κληροδοτήσει, όπως μου διηγήθηκαν, με τη διαθήκη του ολόκληρη την περιουσία του στα ελληνικά σχολεία του Αργυροκάστρου, και που είχε ακόμα φροντίσει το σπίτι του να χτιστεί έτσι, ώστε να μπορεί, αμέσως μετά το θάνατό του, να μετασχηματιστεί σε διδακτήριο ­ μου ανάγγειλε την επίσκεψη μιας αντιπροσωπείας.

Φόρεσα γρήγορα το φοκόλ μου, γραβάτα και σακάκι, και συνάντησα τους επισκέπτες στο σαλόνι. Ηταν ο δάσκαλος, η δασκάλα, και μερικοί μαθητές. Πρέπει να είχαν διαλέξει τα αγοράκια και τα κοριτσάκια που είχαν τα πιο καινούρια ρούχα. Οταν ρώτησα να μου πουν το επάγγελμα των γονιών τους, πληροφορήθηκα ότι δύο από τα τέσσερα αγόρια είχαν πατέρα ράφτη! Την ώρα που γυρόφερνε, σύμφωνα με το έθιμο, ο δίσκος με τα γλυκά, κουβεντιάζω με τους εκπαιδευτικούς. Η περιγραφή των προσπαθειών τους να συντηρήσουν την ελληνική ιδέα κάτω από τουρκική εξουσία ­ προσπάθειες που τις περιγράφαν απλά, σαν να ήταν για κάτι τελείως φυσικό ­ αποκάλυπταν χαρακτηριστικά αξιοθαύμαστα. Θα μπορούσε κανείς να αφιερώσει ένα ωραίο κεφάλαιο στο σώμα των ελλήνων δασκάλων της Ηπείρου που, αντιμετωπίζοντας τόσες αντιξοότητες και ταπεινώσεις, δεν έπαυαν γι' αυτό να προχωρούν το πατριωτικό τους έργο. Κανένα ελληνικό βιβλίο δε γινόταν δεκτό, αν είχε τυπωθεί στην Αθήνα. Επρεπε όλα να έρθουν από την Κωνσταντινούπολη. Η ελληνική ιστορία ήταν απαγορευμένη. Ετσι έκαναν συμπληρωματικές μυστικές παραδόσεις2, όπου χωρίς βιβλίο, χωρίς τετράδιο, ο μικρός Ηπειρώτης μάθαινε να γνωρίζει την πατρίδα μητέρα του, τον εθνικό του ύμνο, τα ποιήματα και τους ήρωές του. Οι μαθητές κρατούσαν στα χέρια τους τη ζωή των δασκάλων τους. Ενας λόγος αστόχαστος ή μια καταγγελία θα ήταν μοιραία. Δε μας συγκινούν αυτά τα διακόσια αγοράκια και τα διακόσια πενήντα κοριτσάκια, που αποδέχονταν τις ώρες της συμπληρωματικής διδασκαλίας ­ σε ηλικία, όπου τα παιδιά τόσο αγαπούν τα διαλείμματα ­, για να μιλήσουν για την Ελλάδα, κι ύστερα γύριζαν σπίτι τους με σφραγισμένα χείλη και με το μυστικό ενθουσιασμό στην καρδιά τους;

Δεν είμαι ειδικός· δεν ξέρω καν αν οι Ιστορικοί μας τις έχουν ήδη εκμεταλλευτεί τις άμεσες και σημαντικές πληροφορίες που δίνουν οι ανταποκρίσεις του Puaux και οι πολύτιμες φωτογραφίες που ο ίδιος τράβηξε και αναδημοσίεψε στα βιβλία του3 ­ υποθέτω ναι. Ομως η συγκεκριμένη μαρτυρία βλέπω να αντιστοιχεί απόλυτα στην ιστορική αλήθεια για το Κρυφό σχολειό, όπως την φανταζόμουν.

Σίγουρα, οι τουρκικές αρχές επιτρέπαν τη λειτουργία ελληνικών σχολείων στην επικράτεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ναι, και μόνο στα Γιάννινα, από το 1647 ως το 1805 ιδρύθηκαν και λειτούργησαν πέντε τουλάχιστον ονομαστές σχολές! Σημαίνει αυτό ότι οι δάσκαλοί τους είχαν την ελευθερία να διδάξουν ελληνικό πατριωτισμό και μαχόμενη Ορθοδοξία από την έδρα; ­ ή μήπως θα το θεωρούσαν περιττό; Δεν είναι φυσικό πέρα από τα επίσημα μαθήματα να γίνονταν και κάποιες περισσότερο ή λιγότερο οργανωμένες, άτυπες και κρυφές, «συμπληρωματικές παραδόσεις», σαν αυτές που ο Puaux διαπίστωσε ότι γίνονταν στο Αργυρόκαστρο στις αρχές του αιώνα; ­ ή μήπως ο δάσκαλος κι η δασκάλα του Αργυροκάστρου βρήκαν, με την προσωρινή απελευθέρωση του τόπου τους, την ευκαιρία να πουν ψέματα στον ξένο δημοσιογράφο, διεκδικώντας για τον εαυτό τους τις τιμές που ο σχηματισμένος ήδη «μύθος» του Κρυφού σχολειού είχε αποδώσει στους πατριώτες δασκάλους και ιερωμένους της Τουρκοκρατίας; Δεν είναι πιο λογικό να πιστέψουμε ότι οι εκπαιδευτικοί του Αργυροκάστρου θέλησαν τότε, πιστεύοντας πως ο τόπος τους είχε οριστικά απελευθερωθεί, να αποκαλύψουν στο Γάλλο ανταποκριτή τα βάσανα και τους κινδύνους που είχαν περάσει, όσο με τη σειρά τους συνέχιζαν την πατριωτική παράδοση των προκατόχων τους; Δεν ήταν άλλωστε αυτή ακριβώς η «άγραφη» διδακτική παράδοση που κράτησε στους σκοτεινούς αιώνες αναμμένη, απ' άκρη σ' άκρη της υπόδουλης Ελλάδας, τη σπίθα του Ελληνισμού και το κεράκι της Ορθοδοξίας;

Πολύ θα θέλαμε να ακούσουμε τη γνώμη των Ιστορικών.

1. Rene Puaux, Malheureuse Epire, Paris (Librairie Academique) 1914. Τώρα μαθαίνω ότι το βιβλίο έχει μεταφραστεί από τον Αχ. Γ. Λαζάρου, Δυστυχισμένη Ηπειρος, Αθήνα (Τροχαλία) χ.χ.

2. Alors on tenait des classes supplementaires secretes...

3. Από την Εγκυκλοπαίδεια του Πυρσού μαθαίνω ότι έχει ακόμα δημοσιέψει ανταποκρίσεις με τίτλους: Εις τα Βαλκάνια, 1912-13 (1914), Από Σόφιας εις Τσατάλτζαν (1914), και Ο Αγγλικός στρατός επί της Ηπειρωτικής γης (1916).