ΟΛΟΙ εναντίον του Καραμανλή

[Γαλιλαίος]

Ναι, έτσι όπως το έγραψα έχεις δίκιο να λες ότι έχεις ένσταση για το λαϊκό έρεισμα. Να εξηγήσω τι εννοούσα.

Το 1965 υπήρχε για το παλάτι και τη δεξιά ο αριστερός κίνδυνος που αντιπροσώπευε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Κωνσταντίνος ζήτησε από τον Γεώργιο Παπανδρέου συγκεκριμένα πράγματα και αυτός αρνήθηκε. Η δεξιά που υποστήριζε το βασιλιά, ήταν με το μέρος των αποστατών. Ο λαός που κατέβηκε στους δρόμους ήταν του κέντρου, και κάποιοι της αριστεράς που έβλεπαν τι γίνεται. Οι αποστάτες δεν είχαν βέβαια λαϊκό έρεισμα στο κέντρο, είχαν όμως στη δεξιά, εκμεταλλευόμενοι και τη στήριξη των οπαδών της δεξιάς προς το παλάτι. Το ζήτημα εντάχθηκε στην ευρύτερη σύγκρουση δεξιάς - κέντρου και εμπλέχθηκε εν συνεχεία και ο κομμουνιστικός κίνδυνος και έτσι φτάσαμε στο πραξικόπημα του 1967.

Ποιες οι διαφορές του τότε με το σήμερα:
- Τότε οι "από κει" είχαν συμπαθήσει το Μητσοτάκη γιατί έφυγε από τον κομματικό εχθρό τους και πήγε μαζί τους. Σήμερα "από δω" έχουν μάθει να μισούν το Μητσοτάκη, ήδη από το 1965. Αν σήμερα φύγουν ο Μητσοτάκης και η Ντόρα από τη ΝΔ και ζητήσουν να πάνε με τους "από δω", οι "από δω" τους ξέρουν πια και δεν θα ψαρώσουν, όπως ψάρωσαν οι δεξιοί που τους υποδέχτηκαν και τους ξανάκαν ανθρώπους, ενώ ήταν σχεδόν τελειωμένοι.
- Τότε υπήρχε το παλάτι που είχε συγκεκριμένο λαϊκό έρεισμα στο παλιό Λαϊκό κόμμα και μετέπειτα ΕΡΕ. Σήμερα δεν υπάρχει παλάτι. Όσο και αν τελικά η ρόλος του παλατιού απετέλεσε παράγοντα αποσταθεροποίησης, η παρουσία ενός παλατιού που κυβερνούσε και ήθελε να κυβερνά αποτελούσε μια εναλλακτική λύση στη δημοκρατία. Οι περισσότεροι δεξιοί ήταν σύμφωνοι με το παλάτι, ότι και να έκανε. Το ακολουθούσαν τυφλά. Θυμάμαι κουβέντα ανωτάτου στρατιωτικού την 21η Απριλίου όταν τον ρώτησε συνάδελφός του: "Τι θα κάνουμε;" -"Ξέρεις τη θέση μου. Για μένα κυβέρνηση είναι ο βασιλιάς".
- Τότε υπήρχε παρακράτος που επίσης ήταν εναλλακτική λύση στη δημοκρατία. Ο πολιτικός κόσμος, αλλά και ο λαός, το ήξεραν ότι αν δεν πάνε καλά τα πράγματα, θα αναλάβει ο στρατός. Σήμερα αποκρύπτεται επιμελώς, ίσως γιατί η χώρα ντρέπεται για τον εαυτό της, αλλά πρέπει να το γνωρίζουν οι νεώτερες γενιές χάριν της ιστορικής αλήθειας: Οι περισσότεροι στην Ελλάδα, περιλαμβανομένων και πολλών πολιτικών, υποδέχθηκαν την 21η Απριλίου με ανακούφιση, στην αρχή τουλάχιστον. Σήμερα υπάρχει κανείς που να μπορεί να κάνει πραξικόπημα; Μόνον σαν κακόγουστο ανέκδοτο ακούγεται. Αν φύγει ο Καραμανλής, πρέπει να έρθει κάποιος άλλος που να μπορεί να κυβερνήσει.
- Εδώ βλέπουμε τώρα και μια άλλη διαφορά με το 1989. Έναντι του Ανδρέα υπήρχε ένας ισχυρός και αξιόπιστος στο χώρο της δεξιάς Μητσοτάκης. Υπήρχε εναλλακτική λύση και ήταν ο Μητσοτάκης. Το 1965 υπήρχε και το παλάτι και το παρακράτος (αν υποθέσουμε ότι αυτά τα δύο δεν ταυτίζονταν απόλυτα). Το 1989 υπήρχε μια ισχυρή Νέα Δημοκρατία, έτοιμη να κυβερνήσει, όπως κυβέρνησε τέλος πάντων. Σήμερα δεν υπάρχει τίποτα. Υπάρχει ένας ασήμαντος Γιωργάκης που τον έχουν εγκαταλείψει όλοι, εκτός από τους πιστούς Πασόκους, και υπάρχουν και σενάρια. Σενάρια για νέο κόμμα, για Τσίπρα που θα πάει τάχαμου πολύ ψηλά και λοιπά. Στην πραγματικότητα, η χώρα δεν έχει εναλλακτική λύση απέναντι στον Καραμανλή. Είναι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει στοιχειωδώς τη σταθερότητα και πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν τον χτυπάνε, ούτε καν ο Γιωργάκης. Μόνο για την τιμή των όπλων τον κατηγορούν. Δεν κλήθηκε, ως πρώην Υπουργός Πολιτισμού, να καταθέσει, και δεν κουνήθηκε φύλλο. Όταν πάει το πράγμα να φτάσει στον Καραμανλή, κάνουν όλοι τουμπεκί. Μέχρι και οι φυλλάδες μιλάνε για Μαξίμου-γκέητ, αλλά όχι για Καραμανλής-γκέητ. Όλοι είναι, λένε, μπλεγμένοι στο σκάνδαλο εκτός από τον Καραμανλή!
- Βλέπουμε εδώ και άλλη σημαντική διαφορά σε σχέση με το 1989. Μέσω Κουτσόγιωργα το σύστημα πήγε να χτυπήσει ευθέως τον Ανδρέα. Βγήκε και ο Μαμανέας εκείνος, ο σωματοφύλακας Κοσκωτά, να καταθέσει ότι αυτός είχε πάει τα πάμπερς με τα πεντοχίλιαρα στον Ανδρέα και τα πήρε πίσω μετά, στο ειδικό δικαστήριο. Κατέθεσε ο Κοσκωτάς και το περίφημο σημείωμα στο ειδικό δικαστήριο, αλλά βγήκε ότι δεν ήταν από το γραφικό χαρακτήρα του Ανδρέα. Η επίθεση λοιπόν ήταν κατασκευασμένη (τώρα, πού βρήκε ο Ανδρέας τόσα λεφτά για τη βίλα της Εκάλης, είναι άλλη ιστορία, θυμόμαστε τις γελοίες ιστορίες με τα άτοκα δάνεια φίλων στο πόθεν έσχες). Σήμερα το σύστημα βάλλει γύρω γύρω από τον Καραμανλή. Ούτε που διανοείται να τον ακουμπήσει προσωπικά.

Ποιες είναι λοιπόν οι εναλλακτικές για τη Ντόρα και τους νταβατζήδες; Αν ο Καραμανλής δει ότι απειλείται, ότι έχει ζήτημα προσωπικής του επιβίωσης και θελήσει να την ξεμπροστιάσει, τότε θα γίνει χαμός. Η νομιμοποίηση που έχει σήμερα το Μητσοτακαίικο στο Νεοδημοκράτη είναι πολύ μικρότερη από παλιότερα. Αν πάνε να ακουμπήσουν τον Κωστάκη, καήκανε. Δεν θα τους το συγχωρήσει ποτέ ο Νεοδημοκράτης, που ο Κωστάκης είναι το καμάρι του, που τους έβγαλε από την πολιτική αφάνεια είκοσι και βάλε ετών. Που είδαν εξουσία και θα συνεχίσουν να βλέπουν χάρη στον Κωστάκη. Ποιος τους διασφαλίζει ανετότερη πρόσβαση στην εξουσία, η Ντόρα ή ο Κωστάκης; Ας αφήσουμε δε και τα έμφυτα Καραμανλικά αντανακλαστικά της ΝΔ. Εδώ οι Μητσοτάκηδες δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα το 1997, όταν το κόμμα παράπαιε από τις συνεχόμενες εκλογικές ήττες και η κλίκα Μητσοτάκη φαινόταν τότε ικανότερη (δια του Γ. Σουφλιά, τότε). Τώρα που έχουμε να κάνουμε με έναν πανίσχυρο παραταξιακά Καραμανλή, ποιος Μητσοτάκης θα μπορέσει να τον κουνήσει;

Αν λοιπόν δει ο Καραμανλής ότι απειλείται, ξεμπροστιάζει τη Ντόρα για ένα οποιοδήποτε θέμα, ή μάλλον την αφήνει να ξεμπροστιαστεί μόνη της, υιοθετεί τον προσφιλή του ρόλο του "θύματος" και αφήνει το μέσο Νεοδημοκράτη να προπηλακίσει όλο το Μητσοτακαίικο. Η κατάληξη θα είναι ότι ούτε η Ντόρα ούτε ο Κυριάκος δεν θα συμπεριληφθούν στις λίστες της ΝΔ στις επόμενες εκλογές. Στα Χανιά, που υπάρχει προσωπική πίστη στην οικογένεια, θα γίνει χαμός, αλλά στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν θα κουνηθεί φύλλο. Στο ΠΑΣΟΚ δεν θα δεχτούν ποτέ κανέναν από το Μητσοτάκη, πολύ λιγότερο μετά και το φιάσκο Μάνου-Ανδριανόπουλου, οπότε η μόνη λύση μένει ένα κόμμα με Βενιζέλο κλπ., ίσως και Σημίτη. Σε ρωτώ όμως τώρα να μου πεις, η παρουσία της Ντόρας και της οικογένειας Μητσοτάκη θα ωφελήσει ή θα βλάψει ένα εγχείρημα Βενιζέλου; Και θα δεχθεί η Ντόρα να είναι για μια ακόμη φορά το νούμερο δύο σε ένα κόμμα, και μάλιστα πολύ μικρότερο εκλογικά; Και μάλιστα όχι με έναν μειλίχειο Κωστάκη από πάνω που της έχει δώσει και ένα Υπουργείο Εξωτερικών για τις δημόσιες σχέσεις της, αλλά με έναν Βενιζέλο με υπερτροφικό εγώ που δεν δεχθεί την παραμικρή αμφισβήτηση στην παντοκρατορία του;

Το συμπέρασμά μου, αν και είναι πολύ επισφαλές αυτή τη στιγμή: Αν η Ντόρα "κουνηθεί" στον Κωστάκη στην παρούσα συγκυρία, αυτό που την περιμένει είναι ο πολιτικός θάνατος. Και αυτήν και τον Κυριάκο. Ο Κωστάκης θα τους πετάξει έξω όπως πέταξε σε μια στιγμή τους Μάνο, Σουφλιά, Κοντογιαννόπουλο, Τατούλη, Παπαληγούρα και Κάκκαλο, όταν τον αμφισβήτησαν εμμέσως στις αρχές του 1998. Θα τους παίρνει συνεντεύξεις τους Μητσοτάκηδες το Βήμα και το Μέγκα (μην ξεχνούμε ότι ο Μητσοτάκης ήταν αυτός που χάρισε το Μέγαρο Μουσικής στο Λαμπράκη και τους έφτιαξε και ιδιωτική τηλεόραση), αλλά αυτό μόνον και τίποτε άλλο. Όσο και να τους συμπαθούν οι Αμερικανοί, θα πρέπει αύριο να ποντάρουν αλλού, γιατί αυτοί δεν θα τους βγαίνουν πλέον. Στο κάτω κάτω, ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου σήμαιναν κάτι για εκατομμύρια κόσμου ώστε να έχει προοπτική πολιτική ο ανηψιός και ο γιος. Ο Μητσοτάκης σήμαινε πολύ λιγότερα. Δεν έχει τη δύναμη να επιβάλει τα παιδιά του ως εθνοσωτήρες, ούτε καν ως κομματοσωτήρες. Μοναδική ελπίδα για τη ΝΔ είναι ο Κωστάκης, ο οποίος δεν θα τελειώσει με την πρώτη εκλογική ήττα, όπως δεν τελείωσε και ο Ανδρέας. Και σίγουρα η Ντόρα δεν είναι καμία ελπίδα για τον κεντροαριστερό χώρο. Δεν έχει μέλλον πουθενά, παρά μόνον σαν πειθήνιο Νο. 2 του Κωστάκη. Το ερώτημα είναι αν θα το καταλάβει ή αν θα συνεχίσει να παίζει το κεφάλι της.

[Ροβεσπιέρος]

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ!
Αλλά μην υποτιμούμε το κράτος- προτεκτοράτο.
Δεν μπορεί να κτυπήσει ευθέως, αλλά μια κατάσταση ακυβερνησίας μπορεί να δημιουργήσει.
Και τότε πολλά μπορούμε να δούμε.
Γι αυτό ενισχύονται οι"αριστεροί" δοσίλογοι (ΣΥΡΙΖΑ), καθώς και οι "ακροδεξιές" τσόντες (ΛΑΟΣ).
Πιστεύω ότι θα αποτύχουν οι σχεδιασμοί.
Χρειάζεται όμως και κάποια ΤΟΛΜΗ από τον Καραμανλή.
Τα "οικουμενικά σχήματα" γεννούν πολλά εκτρώματα και ξεγελούν...
_________________
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα
σε καπιταλιστικό καθεστώς, είτε είναι απραγματοποίητες,
είτε είναι αντιδραστικές»(Λένιν)