Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης
Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
Αρχική σελίδα
Προτάσεις
Τεύχη
Αρθρα
Αναζήτηση διαλόγου
Αναζήτηση - άρθρα/τεύχη
Σύνδεσμοι
Πληροφορίες
Ρεσάλτο Blog
Αναζήτηση
::
Κατάλογος Μελών
Εγγραφή
::
Σύνδεση
::
Προφίλ
Πολιτική - Oικονομία
Δημοσίευση απάντησης
Όνομα μέλους
Θέμα
Περιεχόμενο
Emoticons
Περισσότερα Emoticons
Χρώμα γραμματοσειράς:
Προεπιλογή
Βαθύ Κόκκινο
Κόκκινο
Πορτοκαλί
Καφέ
Κίτρινο
Πράσινο
Λαδί
Κυανό
Μπλέ
Βαθύ Μπλέ
Λουλακί
Βιολετί
Λευκό
Μαύρο
Μέγεθος γραμματοσειράς:
Μικροσκοπικό
Μικρό
Κανονικό
Μεγάλο
Τεράστιο
Να κλείσουν τα Tags
[quote="ΘΑΛΕΙΑ"][size=24][color=red][b]Οι μύθοι και τα ψεύδη της κατοχής μας[/b][/color] [/size] [img]http://lh5.ggpht.com/_DQV3XGkMgyE/S5efZy5eKtI/AAAAAAAAELY/0V4Ac6nQOJY/%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91-%CE%95%CE%A1%CE%95%CE%99%CE%A0%CE%99%CE%9F.jpg[/img] [size=18][color=darkred][b]Η κυβέρνηση, το έχουμε γράψει άπειρες φορές, εκτελεί συμβόλαια θανάτου της Ελλάδας.[/b][/color][/size] [size=18]Συνειδητά,[/size] διατεταγμένα και συντεταγμένα οδήγησε τη χώρα στην κατοχική δικτατορία του ΔΝΤ. [size=18]ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ [/size]και διατεταγμένα ξεπουλάει, ιδιωτικοποιεί, τεμαχίζει και μοιράζει την Ελλάδα, μετατρέποντάς την σε ένα αμερικανικό προτεκτοράτο. [b]Το έργο αυτό απαιτούσε και τους ανάλογους τρομοκρατικούς μύθους και δαιμονοποιημένα ψεύδη.[/b] [b]Η προπαγανδιστική εκστρατεία[/b] αυτής της μυθολογίας, σύσσωμη και υστερική από όλο το κατεστημένο, στηρίχτηκε σε τρεις άξονες: [size=18]1). [color=red]«Το χρέος της Ελλάδας είναι πρωτοφανές» [/color] 2). [color=blue]«Το Ελληνικό δημόσιο είναι διογκωμένο»[/color] 3). [color=red]«Οι Έλληνες δεν δουλεύουν»[/color][/size] [b]Αυτοί οι μύθοι έχουν καταρριφθεί από πολλά ιστολόγια. [/b] [size=18]Εμείς έχουμε γράψει άπειρα κείμενα. Ενδεικτικά αναφέρουμε τούτο: [color=red][b]«Η Ελλάδα στη δίνη του ψεύδους και της παραπληροφόρησης»[/b][/color] http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4279[/size] [b][color=blue]Το παρακάτω κείμενο γκρεμίζει τα ψεύδη με συγκεκριμένα στοιχεία…[/color][/b] [size=24][color=red][b]ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ...ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ[/b][/color][/size] [size=18][color=blue][b]Πηγή:[/b][/color] http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/05/blog-post_7616.html[/size] [size=18] [color=blue]«Το χρέος της Ελλάδας είναι πρωτοφανές» [/color][/size] [b]...Σήμερα δεν γίνεται απλά μια τεράστια αναδιανομή πλούτου από τους φτωχότερους προς τους πλουσιότερους, αλλά και τίθενται οι βάσεις για την διαιώνιση της ουσιαστικής εξαθλίωσης τόσο για την δική μας όσο και για τις επόμενες γενεές. Όσοι πιστεύουν ότι είναι απλά μια μπόρα που θα περάσει θΆ απογοητευθούν, όχι γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει δίχως την δική μας συμμετοχή....[/b] [size=18][color=red]Σύμφωνα με στοιχεία του Δ.Ν.Τ. το χρέος της Ελλάδας (δημόσιο και ιδιωτικό) είναι στο 179% του Α.Ε.Π. [/color][/size] [b][color=blue]Ας δούμε λίγο τα χρέη (δημόσια και ιδιωτικά) των άλλων χωρών:[/color] Ιαπωνία: 197,2% του Α.Ε.Π. Ολλανδία: 234% Ιρλανδία: 222% Βέλγιο: 219% Ισπανία: 207% Πορτογαλία: 197% Ιταλία: 194%[/b] [b][color=blue]Μέσος όρος για Ε.Ε.: 175% του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π. (Διαβάστε επίσης εδώ)[/color][/b] [size=18][color=red]Ποια είναι η Ελληνική «ιδιαιτερότητα»;[/color] [/size] [b]Η Ελλάδα λοιπόν κάνει την πρωτοτυπία να μεταφέρει τα χρέη του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο.[/b] Γιατί το Ελληνικό κράτος όχι μόνο κάνει τα στραβά μάτια σε μια σειρά από ανοιχτές παρανομίες (π.χ. εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία) αλλά στερεί προκλητικά από το δημόσιο τους βασικούς του πόρους, προτιμώντας να φαίνεται ένα χρεοκοπημένο κράτος παρά ένας ανίκανος ιδιωτικός τομέας. Κι όλα αυτά χωρίς να αναφερθούμε στις κάθε τύπου επιδοτήσεις [b] Μόνο από τις offshore εταιρίες χάνονται κάθε χρόνο 6 δις έσοδα για το κράτος (Νέα, 11/05/2009).[/b] Χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός οικονομικών Γ. Αγαπητός αναφέρει στην Ελευθεροτυπία της 20/02: «…τα μη εισπραττόμενα φορολογικά έξοδα υπερβαίνουν το 40% των εισπραττόμενων». [b] Σύμφωνα με στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α.[/b] το 25% της παραγωγής στην Ελλάδα διακινείται χωρίς παραστατικά με αποτέλεσμα το κράτος να χάνει τόσα λεφτά, ώστε αν τα έπαιρνε «…θα επέτρεπαν ακόμη και το μηδενισμό του δημόσιου χρέους μέσα σε λίγα χρόνια» (Ελευθεροτυπία, 20/02) [b]Σύμφωνα με τον Θ. Πελαγίδη, Καθηγητή της Οικονομικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς... [/b] [size=18][i]«Στην Ελλάδα, το χρέος του κράτους αντικατοπτρίζει και τις αδυναμίες του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας που δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστικός με διεθνείς όρους. Το κράτος έτσι παίρνει πάνω του και μέρος του ιδιωτικού χρέους, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζει και την αδυναμία του ιδιωτικού τομέα να πάρει τις ευθύνες του, να είναι διεθνώς ανταγωνιστικός χωρίς την κρατική προστασία και χρέωση.»[/i][/size] [size=18][color=blue]«Το Ελληνικό δημόσιο είναι διογκωμένο»[/color] [/size] [b] Σύμφωνα με στοιχεία του I.L.O.[/b] (International Labour Organization)[size=18] [color=red]στην Ελλάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν το 22,3% των εργαζομένων την ίδια στιγμή που στην Γαλλία είναι το 30%, στην Σουηδία 34%, Ολλανδία 27%, Αγγλία 20%, Γερμανία 14%.[/color] [/size] [b]Τα παραπάνω στοιχεία[/b] περιλαμβάνουν τον στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στην λίστα των χωρών της Ε.Ε. η Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο μέσον! [b] Η διόγκωση λοιπόν του δημοσίου είναι πέρα για πέρα πλαστή και ουσιαστικά χρησιμοποιούν την λειτουργικότητα του δημόσιου τομέα προκειμένου να πείσουν τον κόσμο ότι είναι διογκωμένος. [/b] [b]Δεν έχει όμως παρά [/b]να ρίξει κανείς μια απλή ματιά στις μετατάξεις και τις αποσπάσεις για να δει το μηχανισμό «αξιοποίησης» των υπαλλήλων και τις ευθύνες γι αυτήν. Αλλά δεν μιλάμε μόνο για «εξυπηρετήσεις»: [b]Χαρακτηριστική η περίπτωση υπουργείου[/b] που προσέλαβε 250 υπαλλήλους στα Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης (μέσω Α.Σ.Ε.Π.) χωρίς να έχει προνοήσει ΚΑΝ να νοικιάσει χώρο εργασίας γι αυτούς!! [b]Η οργάνωση όμως[/b] των διευθύνσεων/οργανισμών/υπουργείων δεν είναι θέμα των δήθεν περισσευούμενων υπαλλήλων, αλλά των αδρά αμειβόμενων στελεχών και των πολιτικών τους προϊσταμένων. Αν αύριο λοιπόν απελευθερωθούν οι απολύσεις τα «στελέχη» αυτά μαζί με τους πολιτικούς τους προϊσταμένους θα εισηγηθούν την χρησιμότητά μας ως εργαζόμενοι, θα εισηγηθούν για την δική μας δουλειά, σύνταξη, ζωή! [size=18] [color=blue]«Οι Έλληνες δεν δουλεύουν»[/color][/size] [size=18] Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat οι Έλληνες εργαζόμενοι εργάζονται κατά μέσο όρο 42 ώρες την εβδομάδα έναντι 40,3 ωρών που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε. [color=red] Αν λοιπόν ψάχνουμε για «τεμπέληδες» καλύτερα να πάμε πιο βόρεια όπου οι Σουηδοί (38,1), Δανοί (38) Φιλανδοί (37,8) κλπ. φαίνεται να τεμπελιάζουν πολύ για τα δεδομένα του Πρετεντέρη.[/color][/size] [b] Γιατί λοιπόν είναι μειωμένη η παραγωγικότητα; [/b] [b]Το πρόβλημα και πάλι βρίσκεται στον ιδιωτικό τομέα:[/b] ΔΕΝ κάνει καμία τεχνολογική βελτίωση, δεν αναλαμβάνει το κόστος του εκσυγχρονισμού του και στηρίζεται στο χαμηλό μεροκάματο, το οποίο για να εξασφαλίσει πηγαίνει πλέον ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ (ΕΣΟΑΒ, Interreg III κλπ.) σε χώρες των Βαλκανίων. [b]Ως ανταπόδοση, τα κέρδη του από το εξωτερικό…παραμένουν στο εξωτερικό, σε off-shore εταιρίες και τράπεζες.[/b] Μάλιστα για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους (ειδικά) οι τράπεζες προς το δημόσιο, όχι μόνο κερδοσκοπούν με το χρέος του δημοσίου μέσα από την γνωστή κομπίνα με την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), αλλά προτρέπουν εδώ και χρόνια τους «σημαντικούς» πελάτες τους να βγάλουν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό σε αφορολόγητους off shore παραδείσους που ιδρύουν οι…ΙΔΙΕΣ!!!! (Ελευθεροτυπία 3/05/2002) [size=18][color=red]Σε αυτούς δόθηκαν τα 12 δις «σωτηρίας» και εγγυήθηκαν άλλα 16!!![/color][/size] [b]Αυτά και άλλα πολλά [/b]μπορούμε να γράψουμε για την σημερινή πραγματικότητα, όμως όλα θα συγκλίνουν προς μία απλή αλήθεια: [size=18][color=red]Σήμερα δεν γίνεται απλά μια τεράστια αναδιανομή πλούτου από τους φτωχότερους προς τους πλουσιότερους, αλλά και τίθενται οι βάσεις για την διαιώνιση της ουσιαστικής εξαθλίωσης τόσο για την δική μας όσο και για τις επόμενες γενεές.[/color][/size] Όσοι πιστεύουν ότι είναι απλά μια μπόρα που θα περάσει θΆ απογοητευθούν, όχι γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει δίχως την δική μας συμμετοχή. [b]Με τους σημερινούς όρους η ανοχή δεν είναι απλά συνενοχή, είναι ενεργός συμμετοχή στην καταστροφή της ζωής μας. Η ελπίδα έχει νόημα όταν έχει μια βάση. Δεν έχουμε δικαίωμα να καταστρέφουμε την βάση κρατώντας μια μάταιη ελπίδα. [/b] Δεν μας ζητούν να δουλέψουμε περισσότερο. Δεν μας ζητούν να μαζέψουμε τα έξοδά μας Δεν μας ζητούν να κάνουμε κάποιες θυσίες για το κοινό καλό Δεν μας ζητούν να στερηθούμε για τα παιδιά μας [b]Ζητούν τις ζωές μας και τις ζωές των γενιών που έρχονται.[/b] Όσοι θεωρούν τα παραπάνω μεγάλα λόγια ή λαϊκίστικες ρητορείες θα δουν και στην πράξη ότι κάποια παραμύθια έχουν άσχημο τέλος. Μόνο που στην πραγματική ζωή ευθυνόμαστε κι εμείς γι αυτό. [size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][size=12][/size][/quote]
Επιλογές
HTML
Ενεργό
BBCode
Ενεργό
Smilies
Ενεργά
Απενεργοποίηση HTML σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση
*** Αυτή η Δημοσίευση θα εξετασθεί και θα μείνει κρυφή μέχρι την έγκρισή της. ***
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη:
Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση
----------------
Πολιτική Δημοσίευσης
Ανακοινώσεις
Ευρετήριο
----------------
Ειδήσεις
Πολιτική - Oικονομία
Εθνικό - Μεταναστευτικό
Ορθοδοξία - Κοινωνία
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα
Ιστορία - Φιλοσοφία
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.
Οικολογία - Περιβάλλον
Γεωπολιτική - Επιστήμη
Καταγγελίες
Χιούμορ - Σάτιρα
Γενικές Συζητήσεις
Ανασκόπηση Θέματος
Συγγραφέας
Μήνυμα
Κλασσικοπερίπτωση
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Μάϊ 27, 2010 1:29 pm
Θέμα δημοσίευσης:
ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΟΙ ΛΙΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Είναι αλήθεια αυτό που γράφουν οι φυλλάδες, ότι δηλαδή είχαμε να δούμε εδώ και πενήντα χρόνια αυτή τη μανία μερικών να αγοράζουν χρυσές λίρες Αγγλίας.
Η τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε
ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί πλέον στην τεράστια ζήτηση και να που ξαναβγήκαν στην πιάτσα οι γνώριμοι από άλλες εποχές μαυραγορίτες αργυραμοιβοί και σαράφηδες .
...Θα είναι το χρυσό νόμισμα με τη μούρη της μιας ή της άλλης Εγγλέζας γαλαζοαίματης που θα τους σώσει από την δυστυχία και τη μιζέρια;
Τι να κάνουν οι άνθρωποι, παράτησαν τη siemens, το Βατοπέδι και τις διάφορες επιτροπές προμηθειών και βγήκαν στο λιανεμπόριο της δυστυχίας και της πνευματικής μιζέριας να πουλήσουν την πραμάτεια τους.
Το ότι ο κόσμος έχει τρομοκρατηθεί είναι απολύτως φυσιολογικό, εξάλλου δούλεψαν πολύ και συντονισμένα για αυτό όλες οι κυβερνητικές και μη, συμμορίες της "Νέας Τάξης Πραγμάτων".
Αυτό όμως που παραμένει ως θλιβερή διαπίστωση είναι η προσκόλληση μερίδας της μεσαίας τάξης στην διαχείριση της μιζέριας που μας επέβαλλε η κατοχική κυβέρνηση και η "κομαντατούρα".
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:
http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/05/blog-post_27.html
Κόκκινο Φεγγάρι
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Μάϊ 27, 2010 12:34 am
Θέμα δημοσίευσης:
Ο καπιταλισμός είναι το πρόβλημα
Είπαν πολλά αλλά σιγά σιγά σε πείσμα των δημοσιογραφούντων κατά παραγγελία ο κουρνιαχτός καταλαγιάζει.
Υποτίθεται ότι το πρόβλημα το είχε η νότια Ευρώπη: τα PIGS των ρατσιστών που θέλουν όλους εμάς... ρατσιστές.
Αλλά τότε γιατί... τρέχει η Δανία, το... ¶βαλον του καθ' ημάς Γιωργάκη;
Αρχικά μάς έλεγαν ότι το πρόβλημα είναι ελληνικό (και εννοείται, είχαμε συλλογική ευθύνη, ξέρουν από Καλάβρυτα και Δίστομα οι Γερμανοί, όπως ξέρουν από βόμβες κατά αμάχων οι Αμερικανοί) μετά μάς είπαν ότι είναι μεσογειακό και κατόπιν "αποδέχτηκαν" ότι είναι πρόβλημα της Ευρώπης.
Περιέργως πάντως ο Ομπάμα -που στην αρχή έτριβε απλώς τα χέρια του καθώς ο καθ' ημάς δικός του έστρωνε το χαλί προβλημάτων για όλη την Ευρώπη- άρχισε να ζητεί τη λήψη μέτρων για να μην υπάρξουν περαιτέρω προβλήματα.
Οπότε; Ίσως τα πράγματα είναι λίγο απλούστερα χωρίς αυτό να σημαίνει λιγότερο δραματικά για τους ανθρώπους του μεροκάματου.
Η όλη ιστορία είναι μία ακόμη μεταφορά πόρων από τους πολλούς στους λίγους
.
Την προηγούμενη δεκαετία είχαμε τα χρηματιστήρια και τις αποδέλοιπες 'πυραμίδες'. Τα έχασαν οι πολλοί και τα τσέπωσαν οι λίγοι.
Μετά, όταν πάλι "φρέναρε" το σύστημα αναζητήθηκαν άλλοι πόροι.
Δεν υπήρχαν πλέον αποταμιεύσεις για να "μεταφερθούν' σε άλλες τσέπες. Αναζητήθηκαν λοιπόν άλλα "κονδύλια".
Ο,τι "κοινωνικό" γίνεται "πόρος προς αναδιανομή".
Ποια Υγεία; Ποια Πρόνοια; Ποια Παιδεία;
Όλα πρέπει να πάψουν να υπάρχουν για να κερδίσουν -άλλη μια φορά- οι παράγοντες του συστήματος.
Η ενθυλάκωση όλων των πόρων που διατίθονταν στο κοινωνικό σύνολο είναι το καινούργιο "δέρας" για τις ελίτ.
Ένα σύστημα ζούγκλας, στα όριά του.
Ο ωφελιμισμός (εννοείται των ολίγων) στα όριά του.
Δηλαδή, το σύστημα που υπάρχει στα όριά μας!
Αυτοί μας ζητάνε τα πάντα, ας μην τους αφήσουμε να μας πάρουν και τις λέξεις.
Το σύστημα που τα κάνει όλα αυτά δεν είναι "ουδέτερο", δεν είναι "από θεού", δεν είναι "χωρίς όνομα". ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ονομάζεται
.
Αν μας "πάρουν" τις λέξεις, αν μας υποχρεώσουν να "αυτολογοκρινόμαστε" έχουν κάνει το αποφασιστικότερο βήμα για να μας τα πάρουν όλα.
ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ λοιπόν. Αυτό που "ξεχνούν" συνήθως τα ΜΜΕ, αυτό που το λένε με άλλα λόγια, αυτό που δεν θέλουν να ομολογήσουν ότι είναι δυστυχία για τους πολλούς και ευτυχία για τους λίγους.
Και αυτό το ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ σύστημα πρέπει να ανατραπεί.
Αντίθετα όμως από ότι φαίνεται να πιστεύει η αριστερά "μας", η πολιτική ανατροπής δεν είναι δεδομένη και οπωσδήποτε δεν την "περιγράφουν" καν, με τις "προτάσεις" τους, τα κόμματα που σήμερα δηλώνονται αριστερά στην Ελλάδα.
Αυτό (η ανυπαρξία αριστερής πρότασης ανατροπής) είναι το μεγάλο πρόβλημα σήμερα
ΘΑΛΕΙΑ
Δημοσιεύθηκε: Τετ Μάϊ 26, 2010 2:33 pm
Θέμα δημοσίευσης: Οι μύθοι και τα ψεύδη της κατοχής μας
Οι μύθοι και τα ψεύδη της κατοχής μας
Η κυβέρνηση, το έχουμε γράψει άπειρες φορές, εκτελεί συμβόλαια θανάτου της Ελλάδας.
Συνειδητά,
διατεταγμένα και συντεταγμένα οδήγησε τη χώρα στην κατοχική δικτατορία του ΔΝΤ.
ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ
και διατεταγμένα ξεπουλάει, ιδιωτικοποιεί, τεμαχίζει και μοιράζει την Ελλάδα, μετατρέποντάς την σε ένα αμερικανικό προτεκτοράτο.
Το έργο αυτό απαιτούσε και τους ανάλογους τρομοκρατικούς μύθους και δαιμονοποιημένα ψεύδη.
Η προπαγανδιστική εκστρατεία
αυτής της μυθολογίας, σύσσωμη και υστερική από όλο το κατεστημένο, στηρίχτηκε σε τρεις άξονες:
1).
«Το χρέος της Ελλάδας είναι πρωτοφανές»
2).
«Το Ελληνικό δημόσιο είναι διογκωμένο»
3).
«Οι Έλληνες δεν δουλεύουν»
Αυτοί οι μύθοι έχουν καταρριφθεί από πολλά ιστολόγια.
Εμείς έχουμε γράψει άπειρα κείμενα. Ενδεικτικά αναφέρουμε τούτο:
«Η Ελλάδα στη δίνη του ψεύδους και της παραπληροφόρησης»
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4279
Το παρακάτω κείμενο γκρεμίζει τα ψεύδη με συγκεκριμένα στοιχεία…
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ...ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ
Πηγή:
http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/05/blog-post_7616.html
«Το χρέος της Ελλάδας είναι πρωτοφανές»
...Σήμερα δεν γίνεται απλά μια τεράστια αναδιανομή πλούτου από τους φτωχότερους προς τους πλουσιότερους, αλλά και τίθενται οι βάσεις για την διαιώνιση της ουσιαστικής εξαθλίωσης τόσο για την δική μας όσο και για τις επόμενες γενεές.
Όσοι πιστεύουν ότι είναι απλά μια μπόρα που θα περάσει θΆ απογοητευθούν, όχι γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει δίχως την δική μας συμμετοχή....
Σύμφωνα με στοιχεία του Δ.Ν.Τ. το χρέος της Ελλάδας (δημόσιο και ιδιωτικό) είναι στο 179% του Α.Ε.Π.
Ας δούμε λίγο τα χρέη (δημόσια και ιδιωτικά) των άλλων χωρών:
Ιαπωνία: 197,2% του Α.Ε.Π.
Ολλανδία: 234%
Ιρλανδία: 222%
Βέλγιο: 219%
Ισπανία: 207%
Πορτογαλία: 197%
Ιταλία: 194%
Μέσος όρος για Ε.Ε.: 175% του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π. (Διαβάστε επίσης εδώ)
Ποια είναι η Ελληνική «ιδιαιτερότητα»;
Η Ελλάδα λοιπόν κάνει την πρωτοτυπία να μεταφέρει τα χρέη του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο.
Γιατί το Ελληνικό κράτος όχι μόνο κάνει τα στραβά μάτια σε μια σειρά από ανοιχτές παρανομίες (π.χ. εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία) αλλά στερεί προκλητικά από το δημόσιο τους βασικούς του πόρους, προτιμώντας να φαίνεται ένα χρεοκοπημένο κράτος παρά ένας ανίκανος ιδιωτικός τομέας. Κι όλα αυτά χωρίς να αναφερθούμε στις κάθε τύπου επιδοτήσεις
Μόνο από τις offshore εταιρίες χάνονται κάθε χρόνο 6 δις έσοδα για το κράτος (Νέα, 11/05/2009).
Χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός οικονομικών Γ. Αγαπητός αναφέρει στην Ελευθεροτυπία της 20/02: «…τα μη εισπραττόμενα φορολογικά έξοδα υπερβαίνουν το 40% των εισπραττόμενων».
Σύμφωνα με στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α.
το 25% της παραγωγής στην Ελλάδα διακινείται χωρίς παραστατικά με αποτέλεσμα το κράτος να χάνει τόσα λεφτά, ώστε αν τα έπαιρνε «…θα επέτρεπαν ακόμη και το μηδενισμό του δημόσιου χρέους μέσα σε λίγα χρόνια» (Ελευθεροτυπία, 20/02)
Σύμφωνα με τον Θ. Πελαγίδη, Καθηγητή της Οικονομικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς...
«Στην Ελλάδα, το χρέος του κράτους αντικατοπτρίζει και τις αδυναμίες του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας που δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστικός με διεθνείς όρους. Το κράτος έτσι παίρνει πάνω του και μέρος του ιδιωτικού χρέους, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζει και την αδυναμία του ιδιωτικού τομέα να πάρει τις ευθύνες του, να είναι διεθνώς ανταγωνιστικός χωρίς την κρατική προστασία και χρέωση.»
«Το Ελληνικό δημόσιο είναι διογκωμένο»
Σύμφωνα με στοιχεία του I.L.O.
(International Labour Organization)
στην Ελλάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν το 22,3% των εργαζομένων την ίδια στιγμή που στην Γαλλία είναι το 30%, στην Σουηδία 34%, Ολλανδία 27%, Αγγλία 20%, Γερμανία 14%.
Τα παραπάνω στοιχεία
περιλαμβάνουν τον στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στην λίστα των χωρών της Ε.Ε. η Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο μέσον!
Η διόγκωση λοιπόν του δημοσίου είναι πέρα για πέρα πλαστή και ουσιαστικά χρησιμοποιούν την λειτουργικότητα του δημόσιου τομέα προκειμένου να πείσουν τον κόσμο ότι είναι διογκωμένος.
Δεν έχει όμως παρά
να ρίξει κανείς μια απλή ματιά στις μετατάξεις και τις αποσπάσεις για να δει το μηχανισμό «αξιοποίησης» των υπαλλήλων και τις ευθύνες γι αυτήν. Αλλά δεν μιλάμε μόνο για «εξυπηρετήσεις»:
Χαρακτηριστική η περίπτωση υπουργείου
που προσέλαβε 250 υπαλλήλους στα Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης (μέσω Α.Σ.Ε.Π.) χωρίς να έχει προνοήσει ΚΑΝ να νοικιάσει χώρο εργασίας γι αυτούς!!
Η οργάνωση όμως
των διευθύνσεων/οργανισμών/υπουργείων δεν είναι θέμα των δήθεν περισσευούμενων υπαλλήλων, αλλά των αδρά αμειβόμενων στελεχών και των πολιτικών τους προϊσταμένων. Αν αύριο λοιπόν απελευθερωθούν οι απολύσεις τα «στελέχη» αυτά μαζί με τους πολιτικούς τους προϊσταμένους θα εισηγηθούν την χρησιμότητά μας ως εργαζόμενοι, θα εισηγηθούν για την δική μας δουλειά, σύνταξη, ζωή!
«Οι Έλληνες δεν δουλεύουν»
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat οι Έλληνες εργαζόμενοι εργάζονται κατά μέσο όρο 42 ώρες την εβδομάδα έναντι 40,3 ωρών που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε.
Αν λοιπόν ψάχνουμε για «τεμπέληδες» καλύτερα να πάμε πιο βόρεια όπου οι Σουηδοί (38,1), Δανοί (3
Φιλανδοί (37,
κλπ. φαίνεται να τεμπελιάζουν πολύ για τα δεδομένα του Πρετεντέρη.
Γιατί λοιπόν είναι μειωμένη η παραγωγικότητα;
Το πρόβλημα και πάλι βρίσκεται στον ιδιωτικό τομέα:
ΔΕΝ κάνει καμία τεχνολογική βελτίωση, δεν αναλαμβάνει το κόστος του εκσυγχρονισμού του και στηρίζεται στο χαμηλό μεροκάματο, το οποίο για να εξασφαλίσει πηγαίνει πλέον ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ (ΕΣΟΑΒ, Interreg III κλπ.) σε χώρες των Βαλκανίων.
Ως ανταπόδοση, τα κέρδη του από το εξωτερικό…παραμένουν στο εξωτερικό, σε off-shore εταιρίες και τράπεζες.
Μάλιστα για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους (ειδικά) οι τράπεζες προς το δημόσιο, όχι μόνο κερδοσκοπούν με το χρέος του δημοσίου μέσα από την γνωστή κομπίνα με την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), αλλά προτρέπουν εδώ και χρόνια τους «σημαντικούς» πελάτες τους να βγάλουν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό σε αφορολόγητους off shore παραδείσους που ιδρύουν οι…ΙΔΙΕΣ!!!! (Ελευθεροτυπία 3/05/2002)
Σε αυτούς δόθηκαν τα 12 δις «σωτηρίας» και εγγυήθηκαν άλλα 16!!!
Αυτά και άλλα πολλά
μπορούμε να γράψουμε για την σημερινή πραγματικότητα, όμως όλα θα συγκλίνουν προς μία απλή αλήθεια:
Σήμερα δεν γίνεται απλά μια τεράστια αναδιανομή πλούτου από τους φτωχότερους προς τους πλουσιότερους, αλλά και τίθενται οι βάσεις για την διαιώνιση της ουσιαστικής εξαθλίωσης τόσο για την δική μας όσο και για τις επόμενες γενεές.
Όσοι πιστεύουν ότι είναι απλά μια μπόρα που θα περάσει θΆ απογοητευθούν, όχι γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει δίχως την δική μας συμμετοχή.
Με τους σημερινούς όρους η ανοχή δεν είναι απλά συνενοχή, είναι ενεργός συμμετοχή στην καταστροφή της ζωής μας. Η ελπίδα έχει νόημα όταν έχει μια βάση. Δεν έχουμε δικαίωμα να καταστρέφουμε την βάση κρατώντας μια μάταιη ελπίδα.
Δεν μας ζητούν να δουλέψουμε περισσότερο.
Δεν μας ζητούν να μαζέψουμε τα έξοδά μας
Δεν μας ζητούν να κάνουμε κάποιες θυσίες για το κοινό καλό
Δεν μας ζητούν να στερηθούμε για τα παιδιά μας
Ζητούν τις ζωές μας και τις ζωές των γενιών που έρχονται.
Όσοι θεωρούν τα παραπάνω μεγάλα λόγια ή λαϊκίστικες ρητορείες θα δουν και στην πράξη ότι κάποια παραμύθια έχουν άσχημο τέλος.
Μόνο που στην πραγματική ζωή ευθυνόμαστε κι εμείς γι αυτό.