Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
ΑΛΗΤΕΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ...

< Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας | Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας > 
Συγγραφέας Μήνυμα
Εξόριστος



Ένταξη: 22 Ιαν 2007
Δημοσιεύσεις: 446

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 18, 2015 11:42 am    Θέμα δημοσίευσης: ΑΛΗΤΕΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ... Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
ΑΛΗΤΕΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ...
Του Γιώργου Παπανικολάου



Διευκρινίστε μας κ.κ. μνημονιακοί τα όριά σας: Πόσες αυτοκτονίες; Πόσοι θάνατοι; Πόσες καταστροφές; Πόση εξαθλίωση; Πόσες εκτροπές; Πόσες εκχωρήσεις για να πετύχετε τους στόχους σας;

Αγαπητοί/ές κύριοι/ες δημοσιογράφοι, Νομίζω ότι μια στοιχειώδης δίκαιη και ισότιμη αντιμετώπιση των εκπροσώπων των κομμάτων επιβάλλουν με τον ίδιο τρόπο που θέτετε στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ επίμονες διευκρινιστικές ερωτήσεις – π.χ. τι θα κάνουν αν οι δανειστές απορρίψουν τις προτάσεις τους, μέχρι που μπορούν να το τραβήξουν, αν θα διακινδυνέψουν μια έξοδο από το ευρώ, από πού θΆ αντλήσουν έσοδα και πόσα για την κάλυψη του προγράμματός τους, ποιο είναι το όριο μεταξύ πλουσίων και φτωχών όσον αφορά τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας κλπ – με τον ίδιο τρόπο να τίθενται ανάλογες ερωτήσεις και στους εκπροσώπους των μνημονιακών κομμάτων.

Συγκεκριμένα γιατί δεν τους ρωτάτε:

Ποιο είναι το όριο των θυσιών που έχουν θέσει για την παραμονή στο ευρώ και την εφαρμογή των μνημονιακών προγραμμάτων (έχουν σκεφτεί κατ αρχήν να θέσουν κάποιο όριο;).

Πόσες αυτοκτονίες μπορούν να θεωρήσουν σαν «λογικές» και "αποδεκτές" για έναν τέτοιο στόχο;

Πόσες απώλειες ανθρώπων λόγω περικοπών στην υγεία;

Πόση ανεργία;

Πόσα κλεισίματα επιχειρήσεων;

Πόσες καταστροφές ανθρώπων; Πόση φτωχοποίηση; Πόση εξαθλίωση;

Ποιους και πόσους θεωρούν αναλώσιμους γι αυτούς τους στόχους;

Που είναι το κατώφλι;

Πόσες εκτροπές από το σύνταγμα; Πόση εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας;

Γνωρίζουν τα σημερινά "νούμερα"; Φυσικά δεν μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτή και σοβαρή μια απάντησή τους ότι «πλησιάζουμε στο τέλος», «από δω και πέρα η κατάσταση θα βελτιώνεται» κλπ, αφού η εμπειρία μας δείχνει ότι κάθε φορά που ανακοινώνεται το «τέλος των μέτρων», «των μνημονίων» κλπ νέα μέτρα ανακοινώνονται, χειρότερα και τρις χειρότερα απ τα προηγούμενα.

Περιμένω ότι θα επιτελέσετε το λειτούργημά σας, δίκαια και ισότιμα από δω και πέρα.

17 Γενάρη 2015

Το διαβάσαμε εδώ:
http://harryklynn.blogspot.gr/2015/01/blog-post_212.html


_________________
Όποιος δεν θέλει να είναι το φερέφωνο του ισχυρού ΔΕΝ πρέπει ΚΑΙ να αποδέχεται την εικόνα που προβάλλει και επιβάλλει ο ισχυρός για τον εαυτό του!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 18, 2015 2:53 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Η δημοσιογραφική πορνεία…



«Αλήτες, ρουφιάνοι δημοσιογράφοι»: Είναι ένα σύνθημα που έχει αποτυπωθεί, πλέον, ανεξίτηλα στη λαϊκή συνείδηση…
Σήμερα, ίσως, να μην υπάρχει ούτε ένας που να μη γνωρίζει ότι το «δημοσιογραφικό πεδίο» είναι ένα πεδίο αλητείας και ρουφιανιάς, ένα πεδίο που αποτελεί το «βαποράκι» του κατεστημένου.


Μέσα σΆ αυτό το πεδίο γιγαντώνονται και οι μεγάλες δημοσιογραφικές πόρνες: Οι έμμισθοι μεταπράτες και οι ελεγκτές της κοινής γνώμης, οι οποίοι, μάλιστα, εμφανίζονται, με θράσος απύθμενο, ως κήρυκες της «αντικειμενικής ενημέρωσης» της «ελεύθερης έκφρασης» κ.λπ…

Αυτή την εξέλιξη της δημοσιογραφικής πορνείας και αλητείας, ο Μπαλζάκ, την είχε διαγνώσει από το 1835:

«Ο υποκριτικός και χωρίς γενναιοδωρία κόσμος θα διώξει από τους κόλπους του το ταλέντο, όπως η Αθήνα έδιωξε τον Αριστείδη. Θα δούμε τις εφημερίδες, που διευθύνονται καταρχήν από έντιμους ανθρώπους, να πέφτουν αργότερα στα χέρια των πιο μέτριων, που έχουν την υπομονή και την προστυχιά της γομολάστιχας, που τους λείπουν τα σωστά μυαλά, ή των μπακάληδων που έχουν τα λεφτά νΆ αγοράσουν πένες. Τα βλέπουμε ήδη αυτά. Αλλά μέσα σε δέκα χρόνια το πρώτο κωλόπαιδο που θα βγει από το κολέγιο θα θεωρηθεί μεγάλος άντρας, θΆ αναρριχηθεί στη στήλη μιας εφημερίδας για να χτυπήσει τους προγόνους του, θα τους τραβήξει από τα πόδια για να πάρει τη θέση τους».

Θεωρούμε σκόπιμο, μια και ζούμε σήμερα τη δημοσιογραφική αλητεία στις ολοκληρωτικές μορφές μιας αποικίας του 4ου Ράιχ, να αναδημοσιεύσουμε το παρακάτω κείμενο.
Υπάρχει ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8382


Το «επάγγελμα» της δημοσιογραφικής πορνείας…



Θυμίζουμε ξανά ένα απόσπασμα που είχαμε δημοσιεύσει τον Ιανουάριο του 2007!


«Είμαστε διανοούμενες πόρνες»
Του Eric Jon Phelps
ΡΕΣΑΛΤΟ 24, Ιανουάριος 2007

O John Swinton, προσωπάρχης των New York Times με τη φήμη του «κοσμήτορα του επαγγέλματος», καλούμενος να κάνει μία πρόποση το 1953 ενώπιον της Λέσχης του Τύπου της Νέας Υόρκης, προέβη στην εξής αποκαλυπτική εξομολόγηση:

Δεν υπήρξε στην παγκόσμια ιστορία, στην Αμερική, αυτό που λέμε ανεξάρτητος τύπος. Το ξέρετε και το ξέρω. Δεν υπήρχε ούτε ένας από σας που να τολμά να γράψει την ειλικρινή του γνώμη, και αν το κάνατε γνωρίζατε προκαταβολικά ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν εκτυπωμένη. Πληρώνομαι έναν εβδομαδιαίο μισθό για να κρατώ την ειλικρινή μου γνώμη εκτός της εφημερίδας στην οποία γράφω. ¶λλοι από εσάς πληρώνονται παρόμοιους μισθούς για παρόμοια πράγματα, και όποιος από σας θα ήταν τόσο ανόητος ώστε να γράψει την ειλικρινή του γνώμη, θα βρισκόταν στο δρόμο και θα έψαχνε για άλλη δουλειά. Εάν επέτρεπα την ειλικρινή μου γνώμη να εμφανιστεί σε μία έκδοση της εφημερίδας μου, πριν περάσουν 24 ώρες θα βρισκόμουν χωρίς δουλειά. Το επάγγελμα του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται εντελώς, να διαστρεβλώνει, να δυσφημεί να φέρεται δουλοπρεπώς στα πόδια του μαμμωνά και να πουλάει την πατρίδα του και το γένος του για τον επιούσιο. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω, και τι είδους βλακεία είναι αυτή να κάνουμε πρόποση για ένα ανεξάρτητο τύπο. Είμαστε τα εργαλεία και οι δουλοπάροικοι πλουσίων ανδρών πίσω από τη σκηνή. Είμαστε οι μαριονέτες που τους τραβούν τους σπάγκους και χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι ικανότητές μας και οι ζωές μας είναι όλα περιουσιακά στοιχεία άλλων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες.

Από το βιβλίο “Vatican assasins” του Eric Jon Phelps. Mετάφραση:Ν.Π
[size=18]
[b]Έχουμε, επίσης γράψει πλήθος κειμένων για την αδρά επιδοτούμενη δημοσιογραφική «αλητεία».


Έχουμε τονίσει ιδιαίτερα:

"Η Ψυχολογία του παρασιτισμού και της πορνείας έχει κατακλύσει ολοκληρωτικά τη σφαίρα της «πολιτικής» και της «δημοσιογραφίας». Συχνά δεν μπορεί να ξεχωρίσεις αν η ψυχολογία αυτή είναι πιο αλαζονική στους «πολιτικούς» ή στους «δημοσιογράφους».
Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτή η ψυχολογία (του παρασιτισμού και της πορνείας) παίρνει διαστροφικές διαστάσεις σΆ αυτούς που «συνθέτουν» τη «δημοσιογραφία» και την «πολιτική».

Αυτά τα παράσιτα έχουν συσσωρεύσει, σε γιγάντιους όγκους, το λίπος της επαγγελματικής πορνείας, δηλαδή το ξύγκι του «επαγγέλματος»: Στο να γλείφουν τις μπότες των «νταβάδων» (της οικονομικής εξουσίας), και ως «δημοσιογράφοι» και ως «πολιτικοί και να εισπράττουν τα αργύρια της πορνείας τους…».

Πολλά κρούσματα χρηματοδοτήσεων και επιδοτήσεων της δημοσιογραφικής παρασιτίας έχουν βγει στον αφρό.

Ένα καινούργιο το διαβάσαμε ΕΔΩ:
http://greki-gr.blogspot.gr/2014/01/aytoi-einai-oi-megalo.html

Ο Οικονομέας (ο «ρινόκερος» του mega) που το έπαιζε κάποτε και «αντιεξουσιαστής»!!!

Βεβαίως, θα πρέπει να επισημάνουμε και να υπογραμμίσουμε τούτο: ΟΥΔΕΙΣ από τους μεγαλοδημοσιογράφος (και τους μεσαίους), ιδιαίτερα του τηλεοπτικού θεάματος είναι ΑΘΩΟΣ: Επιδοτούνται αγρίως (άμεσα ή έμμεσα). Πληρωμένοι λακέδες είναι…

Τα υπογραμμίζουμε αυτά διότι οι επιλεκτικές αποκαλύψεις (αναγκαίες και χρήσιμες) μπορεί να λειτουργήσουν αθωωτικά για τους άλλους.

Ο κλάδος, σαν κλάδος, και ιδιαίτερα οι καμαρίλες του (μεγαλοδημοσιογράφοι, τηλεστάρ, διευθύνοντες, «βαποράκια», συνδικαλιστές εργατοπατέρες και ΣΙΑ), είναι ολοκληρωτικά διαπλεκόμενος, συνακόλουθα αρπάζει «φακελάκια» ποικίλων μορφών και με ποικίλες μεθόδους…

Αυτά για να μην ξεπλένουμε τη δημοσιογραφική «πορνεία» με κάποιες αποκαλύψεις…


Επιστροφή στην κορυφή
Ροβεσπιέρος
Site Admin


Ένταξη: 13 Σεπ 2006
Δημοσιεύσεις: 3040

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιαν 19, 2015 6:38 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
ΜΜΕ: Το σύγχρονο «παρακράτος»…



Όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές οι βιομηχανίες του Τύπου και των καναλιών αποτελούν τους πλέον θηριώδεις και μοχθηρούς προπαγανδιστικούς μηχανισμούς του κεφαλαίου…

Και όλα αυτά τα ηχηρά περί «ελευθερίας έκφρασης» και «πλουραλισμού» είναι παραμύθια για μωρά παιδιά: δόλια άλλοθι του δημοσιογραφικού κατεστημένου και των «αριστερών» άλλοθι…


Ο δημοσιογραφικός κλάδος, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελούσε τον εξωθεσμικό και «παρακρατικό» μηχανισμό των «νταβάδων», του νεοταξικού καθεστώτος και των υπηρεσιών του.

Ήταν τα ΜΜΕ που εξωράιζαν και δικαιολογούσαν όλα τα εγκλήματα και τα ψεύδη του καθεστώτος και των κυβερνητικών ανδρεικέλων του 4ου Ράιχ.

Ήταν αυτά που αποτελούσαν τον υστερικό ΤΡΟΜΟΚΡΤΑΤΗ του καθεστώτος και τον διεστραμμένο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ του τρόμο-θεάματος και των ποικίλων τρόμο-σήριαλ…

Σήμερα τόσο το ψεύδος, όσο και η τρομοκρατική, τελετουργική λειτουργία των ΜΜΕ (τρόμο-θεάματα, κινδυνολογίες, εκβιαστικά διλλήματα κ.λπ) έχουν πάρει αποκρουστικές διαστάσεις: Αναπαράγουν τα ΜΜΕ όλο το φαιό οπλοστάσιο της κυβερνητικής συμμορίας και όλα τα τρομοκρατικά κατασκευάσματα της ακροδεξιάς κακουργίας των ανδρεικέλων του 4ου Ράιχ…

Θεωρούμε, λοιπόν, σκόπιμο
να αναδημοσιεύσουμε ένα παλιό μας κείμενο σχετικό με τη φύση, το χαρακτήρα και τη λειτουργία των ΜΜΕ…
Είναι γραμμένο το Δεκέμβριο του 2010 και βρίσκεται εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5172



ΜΜΕ: Η «σύνθεση» της ιμπεριαλιστικής αχρειότητας

Ο άμεσος καρπός της χρεοκοπίας της αστικής δημοκρατίας είναι ο ολοκληρωτισμός της «δημοκρατίας» της αγοράς, δηλαδή ο ολοκληρωτισμός του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου. Ο φασισμός δεν είναι τίποτε άλλο από τη «σύνθεση» αυτής της ιμπεριαλιστικής αχρειότητας και βαρβαρότητας.

Οι σύγχρονες βιομηχανίες των ΜΜΕ δεν είναι μόνο πλήρως υποταγμένες στους νόμους της αγοράς, συνακόλουθα και στους «νονούς» της αγοράς (πλανητικούς και εγχώριους), αλλά είναι και οι μήτρες της ιδεολογίας αυτής της αγοράς και των «νονών» της. Τα ιμπεριαλιστικά αυτά συγκροτήματα των ΜΜΕ αποτελούν το μακάβριο πρόσωπο της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας, τη «σύνθεση» της πλανητικής ιμπεριαλιστικής αχρειότητας: το φασισμό του πλανητικού ιμπεριαλισμού.

Μέσα σΆ αυτό το προπαγανδιστικό καθεστώς που «συνθέτει» την ιμπεριαλιστική αχρειότητα οι δημοσιογράφοι αποτελούν τα «γρανάζια» του. Το διευθυντικό προσωπικό, οι παραγωγοί των «ειδήσεων», των εκπομπών και των «ψυχαγωγικών» προγραμμάτων, καθώς και οι τηλεστάρ (ιδιαίτερα αυτοί) αποτελούν τα ακριβοπληρωμένα «όργανα» των αφεντικών τους: Εκτελούν, σαν στυγνοί μπράβοι, τις εντολές των αφεντικών τους.

Όλοι αυτοί, ανεξάρτητα το πώς εμφανίζεται ο καθένας έχουν τη βαθιά ψυχολογία του λακέ και του «μπράβου».


Το τι προβάλλουν, όλοι αυτοί και ποιους καλούνε στις εκπομπές τους αποτελεί την πιο αυθεντική καταγραφή των σκοπών και των σχεδίων των αφεντικών: αποτελεί το αποτύπωμα αυτής της «σύνθεσης» της ιμπεριαλιστικής αχρειότητας.

Όταν π.χ. προβάλλουν τόσο σκανδαλωδώς προκλητικά και αφηνιασμένα τον Καρατζαφέρη και τον θίασό του, αυτό αποκαλύπτει και δείχνει πολλά. Όταν για κάθε ζήτημα και σε όλα τα ΜΜΕ (τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και έντυπα) και σχεδόν σε όλες τις εκπομπές (ακόμα και στα «κόπρανα» των μεσημεριάτικων παραθύρων) παρελαύνει ο θίασος του ΛΑ.Ο.Σ., το γεγονός αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη σχετικά με το τι είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. ποιο ρόλο και ποια διατεταγμένη υπηρεσία εκτελεί.

Η «σύνθεση» της ιμπεριαλιστικής αχρειότητας (ΜΜΕ) τα τέκνα της και τους διατεταγμένους «πράκτορές» της προωθεί και προβάλλει με τέτοια παθολογική εμμονή: Όλους αυτούς που εκτελούν τις εντολές της ιμπεριαλιστικής αχρειότητας…

Κάποια από αυτά τα Μέσα της ιμπεριαλιστικής αχρειότητας το παρακάνουν ή πλασάρουν τις «εντολές» με «λακέδες» πολυτελείας (Χατζηνικολάου π.χ) ή «λακέδες» με «προοδευτικά» προσωπεία ηθικού εισαγγελέως: Τριανταφυλλόπουλος, Χαρδαβέλλας και άλλοι…

Ο «αριστερός» Χαρδαβέλλας π.χ., καλεί σε κάθε εκπομπή του, για κάθε θέμα και έναν του ΛΑ.Ο.Σ για να δημαγωγεί. Ο αγαπημένος του είναι ο Βελλόπουλος. Συχνά χωρίς κανένα από άλλο κόμμα. Και μετά ποζάρει για «ανεξάρτητος». Τόσο μυαλό διαθέτει μέσα στον οίστρο του λακεδισμού του…

Από την άλλη τα συνδικαλιστικά όργανα του δημοσιογραφικού κλάδου, όλοι αυτοί οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές κρύβονται πίσω από το επιχείρημα του «εργαζόμενου δημοσιογράφου». Ταυτίζουν δηλαδή το δημοσιογράφο με τον «προλετάριο», με το «μισθωτό δούλο». Με αυτή την ταχυδακτυλουργία ξεγελούν τους εαυτούς τους και εξαπατούν τον ελληνικό λαό. Φυσικά δεν τον εξαπατούν, αγωνίζονται να τον εξαπατήσουν. Ο ελληνικός λαός τους έχει κατατάξει εκεί που ανήκουν και δεν θέλει ούτε ζωγραφιστούς να τους δει…

Με τέτοια απλοϊκά σχήματα του «εργαζόμενου δημοσιογράφου» παρακάμπτεται το πιο ουσιαστικό: η φύση και η λειτουργία της δημοσιογραφικής εργασίας, καθώς και ο κοινωνικός και πολιτικός ρόλος του δημοσιογράφου.

Όταν παρακάμπτεις και παρασιωπάς αυτά τα ουσιώδη δεν μπορείς ΠΟΤΕ να αντιταχθείς και να αντισταθείς στο ελάχιστο απέναντι στη φασιστική δικτατορία και λειτουργία των ΜΜΕ.

Το έχουμε υπογραμμίσει πολλές φορές. Το πεδίο της δημοσιογραφίας έχει ιδιαιτερότητες. Είναι εξαρτημένο και υποταγμένο στους νόμους της αγοράς περισσότερο από κάθε άλλο πεδίο πολιτισμικής παραγωγής. Είναι ένα πεδίο που συμμορφώνεται ακαριαία με την επικύρωση της αγοράς και ολοκληρωτικά υποταγμένο στους «νονούς» της αγοράς.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό το γεγονός: Δηλαδή ότι το δημοσιογραφικό πεδίο είναι ολοκληρωτικά υποταγμένο στους οικονομικούς και καθεστωτικούς εξαναγκασμούς.

Είναι και κάτι άλλο που συντελεί (χωρίς καταναγκασμούς) στη διάβρωση και στη δουλεία των δημοσιογράφων: Η σπουδαιότητα και η εξουσία που αποκτούν και οι ίδιοι μέσα στην κοινωνία από το γεγονός ότι κατέχουν το μονοπώλιο στα εργαλεία παραγωγής και διάδοσης της πληροφορίας και της ψυχαγωγίας.

Δια μέσου αυτών των εργαλείων οι δημοσιογράφοι αποκτούν το μονοπώλιο στην πρόσβαση των πολιτών, καθώς και των άλλων πολιτισμικών παραγωγών, επιστημόνων, πολιτικών, διανοουμένων κ.λπ.

Έτσι, αν και «κατέχουν μια κατώτερη (όπως λέει ο Πιερ Μπουρτιέ), κυριαρχημένη θέση μέσα στα πεδία πολιτισμικής παραγωγής, ασκούν μια εξαιρετική μορφή κυριαρχίας, έχουν εξουσία πάνω στα μέσα της δημόσιας έκφρασης, δημόσιας ύπαρξης, δημόσιας γνωστοποίησης, πρόσβασης στη δημόσια φήμη (πράγμα που, για ορισμένους πολιτικούς και ορισμένους διανοούμενους αποτελεί κεφαλαιώδες διακύβευμα). ΓιΆ αυτό το λόγο και περιβάλλονται (τουλάχιστον οι πιο ισχυροί) από μια ευυποληψία η οποία συνήθως είναι δυσανάλογη με τις διανοητικές τους ικανότητες…»

Με δύο λόγια. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν μέσα στο δημοσιογραφικό πεδίο (δημοσιογράφοι) ασκούν εξουσία και χειραγωγούνται ως μεταπράτες της εξουσίας των ισχυρών οικονομικών ελίτ. Δηλαδή, είναι εξίσου χειραγωγούμενοι, όσο και χειραγωγοί. Χειραγωγούμενοι από τον οικονομικό και πολιτικό εξαναγκασμό και χειραγωγοί (εξουσιαστές) της κοινωνίας. «Χειραγωγούν μάλιστα πολύ καλύτερα, συνήθως, όσο περισσότερο χειραγωγούμενοι είναι οι ίδιοι και όσο μικρότερη επίγνωση έχουν ότι χειραγωγούν» (Μπουρτιέ).

Χωρίς να συνειδητοποιηθεί αυτός ο ρόλος του δημοσιογράφου, ο ρόλος του ανδρεικέλου της καπιταλιστικής εξουσίας, ο ρόλος του «μπράβου» του καθεστώτος, τότε αυτά περί «εργαζόμενου» είναι κοπανιστός αέρας για την επιβίωση των ποικίλων συνδικαλιστών.

Γιατί ο συνδικαλισμός που δεν θέτει αυτά τα ουσιώδη και δεν οργανώνεται εναντίον αυτού του ρόλου και της λειτουργίας της δημοσιογραφικής εξουσίας, είναι κρατικός συνδικαλισμός, συνδικαλισμός των «νονών» των ΜΜΕ…


_________________
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα
σε καπιταλιστικό καθεστώς, είτε είναι απραγματοποίητες,
είτε είναι αντιδραστικές»(Λένιν)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες